Dışarıya çıkmak bile zor geliyordu bugün, tam o anda E-5’in kıyısında uzanan Avcılar’ın rutini kırıp kendi evime çekildim. Marmara Üniversitesi’nin çevresinden geçen otobüs sesleri kulaklarımda hâlâ çınlarken, dokunuşların sıcaklığı tenimi yavaş yavaş sarmaya başladı, adeta her parmak izi bir davet gibiydi. Firuzköy’den Ambarlı’ya kadar uzanan bu dar sokaklarda herkes telaşla geçerken ben, içimi ısıtan bir ağırlığın altında kıpırdanıyordum.

Şimdi sıra sende, bu kısa sürenin ardına hangi hisleri eklemek istersin?